رفتن به محتوای اصلی

یادداشت تبلیغی

3681 محتوا

بر اساس آیات و روایات، این بانوان در قیامت در کنار شهدای عاشورا به همراه سید الشهدا وارد بهشت شده و در کنار آنان از نعمت‌های بهشتی بهره‌مند خواهند شد.

امام صادق(ع) فرمود: وقتى امام زين العابدين(ع) را با اهل بيت پيامبر نزد يزيد آوردند، آنان را در خرابه‏اى كه ديوارهايش سست بود قرار دادند.

امام حسین(ع) خواهری به نام رقیه داشت و در منابع روایی به نام ایشان تصریح نشده و تنها به طور عام اشاره شده: خواهران امام(ع) نیز همراه آن‌حضرت در سفر به مکّه‏ بودند و از آن‌جا به سوی کربلا رهسپار شدند.

در بعضی کتاب های تاریخی، نام حضرت رقیه (علیهاالسلام) آمده، ولی در بسیاری از آن ها نامی از ایشان برده نشده است.

حضرت سکینه (علیها السلام) در روز عاشورا به خواهر سه ساله اى (که به احتمال قوى همان رقیه (علیها السلام) باشد گفت : بیا دامن پدر را بگیریم و نگذاریم برود کشته بشود.

امام حسین‏(ع) را دخترى مورد علاقه بود که نام وى رقیه و سه سال داشت او که با اسیران در شام به سر مى‏ برد، در فراق پدر شبانه روز گریه مى‏ کرد.

راوی گوید: وقتی که خواستند نعش آن یتیم را از خاک خرابه بردارند علمهای سیاه بر پا کرده بودند و مردان و زنان شامی همه جمع شده گریه و ناله می کردند و سنگ بر سر و سینه می زدند.

یکی از ویژگی های مهم عاشورا، حضور جدی زنان و مشارکت عینی و عملی آنان در این قیام جاویدان است.

مادر حضرت رقیه (س)، مطابق بعضی از نقل ها، (ام اسحاق) نام داشت که قبلا همسر امام حسن (ع) بوده، و ان حضرت در وصیت خود به برادرش امام حسین (ع) سفارش کرد که با ام اسحاق ازدواج کند.

حضرت رقیه علیها السلام فرزند امام حسین علیه السلام امام سوم شیعیان، نامش فاطمه، مادرش ام اسحاق دختر طلحه بن عبدالله تیمیه بوده است.